Dé ondernemer bestaat niet

In de huidige veehouderij in Nederland ligt veel nadruk op duurzaamheid en ondernemerschap. Maar wat is dat eigenlijk, duurzaamheid? En hoe geven ondernemers daar invulling aan? In een sociologisch onderzoek werden diepte-interviews gehouden met 20 varkenshouders en 21 melkveehouders - zowel mannen als vrouwen - met gangbare, biologische of scharrelbedrijven van verschillende groottes en een verschillende mate van specialisatie en intensiteit. Aan de veehouders werden vragen gesteld over hun visie op dierenwelzijn en andere aspecten van duurzaamheid. De resultaten geven verschillende zienswijzen op dierenwelzijn aan. Ze variëren van ‘voldoen aan minimumeisen’ en ‘het welzijn is goed als het dier goed produceert’ tot ‘het dier moet in staat zijn natuurlijk gedrag te vertonen’ en ‘we moeten respect hebben voor de intrinsieke waarde van het dier’. De visies op duurzaamheid zijn daarmee in lijn. Economische duurzaamheid is belangrijk voor alle geïnterviewde ondernemers. Sommigen benadrukken daarnaast vooral het belang van interne sociale duurzaamheid, ofwel het belang van goede arbeidsomstandigheden en normale werktijden. Anderen leggen meer nadruk op externe sociale duurzaamheid, waarin het meer gaat om een goed dierenwelzijn, biodiversiteit, natuur en landschap, eerlijke prijzen, armoedereductie en gelijkheid in de wereld. Ook ecologische duurzaamheid, waarin het milieu centraal staat en alles draait om het sluiten van nutriëntenkringlopen, wordt door sommige ondernemers benadrukt. Ondernemers zitten dus geenszins op één lijn als het gaat om duurzaamheid. Dit is een belangrijk gegeven voor het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Het streeft naar integrale duurzaamheid waarin de sociale, ecologische en economische duurzaamheid met elkaar in balans zijn.

Details | volledige tekst